दुर्गे दुर्गट भारी तुजविण संसारी
अनाथ नाथे अंबे करुणा विस्तारी
वारी वारी जन्म मरणाते वारी
हारी पडलो आता संकट निवारी
जय देवी जय देवी जय महिषासुरमर्दिनी
दैत्या सुर मर्दिनी
जय देवी जय देवी

त्रिभुवनी भूवनी पाहता तुझं ऐसी नाही
चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही आरती
साही विवाद करिता पडलो प्रवाही
ते तू भक्ता लागी ते तू दासा लागी
पावसि लवलाही
जय देवी जय देवी

प्रसन्न वदने प्रसन्न होशी निजदासा
क्लेशापासुन सोडी दुःखापासून सोडी
तोडी भवपाशा अंबे तुज वाचून
कोण पुरविल आशा
नरहर तल्लीन झाला पंकज लेशा
जय देवी जय देवी